KOUDE RILLINGEN
01-09-2011 11:18 | Gerhard Hormann
Er zijn twee mogelijkheden: óf het
boek Koude Grond duikt straks in alle praatprogramma’s op, óf het
verdwijnt geruisloos in de vergetelheid zoals tegenwoordig met de
meeste romans gebeurt. Zelf durf ik op deze plek wel te stellen dat
dit het meest overrompelende en confronterende boek van eigen bodem
is dat je dit jaar zult tegenkomen. Dat komt niet alleen door de
explosieve inhoud, maar ook doordat het in de “ik-vorm”
geschreven is en hij de lezer zo rechtstreeks aanspreekt dat je
jezelf allerlei gewetensvragen moet stellen.
Bijvoorbeeld: wat zou
jij ervan vinden als er in Rotterdam een soort wrekende engel zou
rondwaren die al het gespuis een lesje leert? Zou je dat stiekem
toejuichen, zelfs al leidde het uiteindelijk tot rellen waarbij die
in Londen verbleken? Schrijver van Koude Grond is televisiejournalist
Mischa van Vlier en hij zal het de komende tijd behoorlijk te
verduren krijgen. Helemaal perfect is het niet (zo vallen hem wel erg
vaak “de schellen van de ogen” en wordt “akkefietje” steevast
geschreven als “akkevietje”) maar het gebeurt niet vaak dat een
boek je na afloop het gevoel geeft dat je net een flink pak rammel
hebt gehad. Dat komt deels doordat het zich zo vlakbij afspeelt, maar ook doordat het zo akelig actueel is. Van
Vlier moet er echt tot op het allerlaatste moment aan hebben
gesleuteld, want hij noemt zelfs ergens Anders Breivik. Koude Grond
heet officieel een “roman”, maar het is tegelijk een thriller die
je voor de verandering nou eens echt de stuipen op het lijf jaagt.
Benieuwd wat de schrijver dacht toen hij op televisie beelden zag van
plunderaars in Londen. En benieuwd wat hij er nou eigenlijk allemaal
zelf van vindt.
